Huzur

Huzur…
Korkularımın karşısında hayallerimi diri tutan;
çabalarımı ve kazançlarımı,çöküşlerimi ve kayıplarımı “anlamlı” kılan cesaret tohumum..
Geçmiş ve gelecek çıkmazında boğulan varlığımı,
“şu an” ile gün yüzüne çıkaran inşirah yudumum..

Önceleri sanıyordum ki,ben ancak “kendime ulaşabildiğimde” huzura kavuşacağım..
Şimdi anlıyorum ki,ben ancak “Huzurlu hissettiğimde” kendime ulaşacağım…
~E.A.~

Bu yazı Kalemin Sesi kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir